Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Αγία και Μεγάλη Πέμπτη

AΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ: “Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ” 

«Τὴ Aγία καὶ Mεγάλη Πέμπτη, οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἔκ τε τῶν θείων Ἀποστόλων, καὶ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων, παραδεδώκασιν ἡμῖν τέσσαρά τινα ἑορτάζειν, τὸν ἱερὸν Νιπτήρα, τὸν μυστικὸν Δεῖπνον (δηλαδὴ τὴν παράδοσιν τῶν καθ' ἡμᾶς φρικτῶν Μυστηρίων), τὴν ὑπερφυὰ Προσευχήν, καὶ τὴν Προδοσίαν αὐτήν».


Το βράδυ αυτό διεξάγεται ο Μυστικός Δείπνος, όπου ο Χριστός ευλογεί τον άρτο και τον οίνο και με αυτό το γεγονός παραδώνει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας που θα είναι αιώνιο λόγω της παρουσίας Του στην Εκκλησία. Ακολούθως, ο Θεάνθρωπος θέλοντας να δείξει πως δεν ήταν δυνατόν να καθίσει μαζί τους ο άνομος, δηλ. ο προδότης Του, λέει στους μαθητές Του “Εις εξ’ υμών παραδώσει με, ο εσθίων μετ’ εμού”, ότι δηλ. ένας από αυτούς θα τον προδώσει και κατ’ επέκταση θα τον προδώσει. Κανένας από τους μαθητές Του, δεν περίμενε να ακούσει τέτοια λόγια κι άρχισαν να διερωτούνται και να τον ερωτούν ποιός ήταν αυτός. Ο Ιησούς απάντησε με τη φράση “Εκείνος εστίν ω εγώ βάψας το ψωμίον επιδώσω” κι έτσι ακριβώς βουτώντας ένα κομμάτι άρτο στο φαγητό το έδωσε στον Ιούδα. Ο προδότης μαθητής στη φράση του Ιησού “ό ποιείς, ποίησον τάχιον”, δηλ. ότι είναι να κάνεις κάνε το γρήγορα, σηκώθηκε κι έφυγε βιαστικά χάνοντας έτσι την επαφή του με τους μαθητές και τον Θείο Διδάσκαλό του.

Έπειτα, ο Κύριος ακολούθησε στη σύσταση του Μυστηρίου λαμβάνοντας τον άρτο κι αφού ευχαρίστησε τον έκοψε σε τεμάχια και τον έδωσε στους μαθητές Του λέγοντάς τους “Λάβετε φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου, το υπέρ ημών διδόμενον”. Ύστερα πήρε το ποτήρι με τον οίνο κι αφού ξαναευχαρίστησε τον Θεό Πατέρα Του, έδωσε στους μαθητές Του να πιούν λέγοντάς τους “Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο γαρ εστί το αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών”. Κατά την υπόλοιπη ώρα, τα λόγια του Ιησού Χριστού προτρέπουν τους μαθητές να είναι ενωμένοι και να περιβάλλονται από αγάπη έτσι ώστε να δώσουν στον κόσμο ότι κι Αυτός έδωσε σε αυτούς.

Εν συνεχεία, ακολουθεί ο Νιπτήρ, όπως λέγεται σήμερα, κατά τον οποίο ο ίδιος ο Θεάνθρωπος άλειψε με μύρα τα πόδια των μαθητών Του, γεγονός που μας δείχνει ότι πρέπει να εκδηλώνουμε την αγάπη μας με ταπεινοφροσύνη. Ακολούθως, ο Κύριος αποσείρεται στο όρος των Ελαιών και μετά το τέλος της τελευταίας Του προσευχής, γνωστή ως αρχιερατική προσευχή Του Ιησού, φθάνει ο Ιούδας με τη συνοδεία στρατιωτών και μεγάλο πλήθος και με ένα φιλί προδίδει τον Διδάσκαλό Του. Εκείνη τη στιγμή συλλαμβάνεται και οδηγείται στο παράνομο συμβούλιο των πρεσβυτέρων και στον ανώτατο αρχιερέα Καιάφα. Εν τω μεταξύ, ο θερμόαιμος Πέτρος που ακολουθεί Τον Κύριο στην αρχιερατική αυλή τον αρνείται λίγο πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις φορές. Ενώπιον του αρχιερατικού συμβουλίου πλέον, εξορκίζεται να πει την αλήθεια αν δηλ. ο ίδιος είναι ο Χριστός, ο Υιός Του Θεού και λέγοντας την αλήθεια κρίνεται δήθεν ένοχος επειδή τάχα βλαστήμησε. Στη συνέχεια, τυγχάνει της άκρας ταπείνωσης, αφού χλευάζεται, τον φτύνουν, τον χαστουκίζουν και τον εμπαίζουν συνεχώς μέχρι το πέρας της νύκτας.

Κατά την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, όπου κορυφώνεται το δράμα Του Ιησού Χριστού μετά την προδοσία, στις εκκλησίες μας, τη νύκτα αυτή γινόμαστε αποδέκτες των 12 Ευαγγελίων και ακούμε το απολυτίκιον:

«Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτήρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνη χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλω τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοί».

Μετάφρασις:

«Την ώρα που οι δοξασμένοι μαθητές, στο μυστικό Δείπνο, καθώς τους έπλενε ο Κύριος τα πόδια, φωτίζονταν, ο ασεβής Ιούδας, άρρωστος από φιλαργυρία, βυθιζόταν στο πνευματικό σκοτάδι. Παραδίδει σε παράνομους κριτές. Εσένα το Δίκαιο Κριτή. Κοίτα καλά τον Ιούδα. Εσύ που αγαπάς πολύ τα χρήματα (και σκέψου), πως γι’ αυτά έφτασε στο κατάντημα να απαγχονισθεί. Απόφευγε την απληστία της ψυχής του Ιούδα που τόλμησε τέτοια φοβερά έργα (να κάνει) κατά του Διδασκάλου του. Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που είσαι προς όλους αγαθός».


Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου