Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Η νεολαία σήμερα { ΠΤΗΣΗ CY 427M }



«...Η πτήση CY 427αναχωρεί προς Λάρνακα σε μισή ώρα...παρακαλούνται οι επιβάτες να προσέλθουν στην πύλη αναχώρησης».
Η αίθουσα αναμονής σφίζει από Κύπριους φοιτητές, πάνε τώρα τρείς μήνες να συναθροιστώ με τόσους Κύπριους μαζί ,και ειλικρινά , πάνω από είκοσι λεπτά δεν αντέχονται .
Φοιτητής Κύπριος ,που σπουδάζει στο εξωτερικό. Κάθεται στην αναπαυτική αίθουσα αναμονής πιθανόν κάποιας ευρωπαικής χώρας που τον έστειλαν οι γονείς του να σπουδάσει . Μαζί με τα φιλαράκια του , -με trendy κομμώσεις, πανάκριβος ρουχισμός και φανταχτερά αξεσουάρ, θυμίζουν λίγο metrosexual μα στην πραγματικότητα είναι καλοαναθρεμμένοι φλώροι. Τί συζητούν άραγε; Ασφαλώς, πόσες έχουν πηδήξει, πόσο κομμάτια έγιναν στο greek night τις προάλλες και πώς έδειξαν τον νου τους ,στους ευρωπαίους συμπολίτες μας στο εξωτερικό , όχι προβάλλοντας βέβαια κάποια ιδεώδη (που δεν έχουμε πλέον), αλλά δείχνοντας τους πόσο εύκολα προσαρμόζονται στο παγκοσμιοποιημένο lifestyleτων metrosexual αποδεικνύοντας πως δεν διαθέτουν ούτε προσωπικότητα δική τους, πόσο μάλλον μορφωτική συνείδηση.
Φοιτήτρια Κύπρια, κάθεται κάπου στην γωνιά της αίθουσας αναμονής. Στο πλάι της βρίσκονται τρεις τσάντες από το κατάστημα αδασμολόγητων, μπροστά της δυο τεράστιες βαλίστες (εδώ σημειώνουμε οτι είναι και οι δύο Louis Vuittonκαι τα χρώματά τους πάνε ασορτί σύμφωνα με το αρχοντοχωριάτικό της γούστο), είναι ντυμένη στην τρίχα γιατί μόλις κατέβει στην Κύπρο πρέπει να παραστεί σε γάμο (καλάν ! ) , και γράφει μηνύματα στο κινητό της .Δεν μπορώ να την δω καλά βέβαια γιατί κρύβει το προσωπό της η τζαμαρία το γυαλί της , αντιλαμβάνομαι όμως ότι κοιτάει προσεκτικά γύρω της -πάντα με ύφος snob και ανωτερότητας (sick!).
Αφού λοιπόν η οπτική επαφή μόνο ικανοποιημένο δεν με άφησε , προσπαθώ να αφουγκραστώ με όλες μου τις αισθήσεις τί ακριβώς γίνεται γύρω μου . «αγαπηηηη, τι καμνειιιιις ; ενα παμεν zoo ποψε ; » «μωρό μουυυυ, εχάθηκες τέλια, έλα που ποτζίει σήμερα να σε πάρω κανένα γυρό, εγόρασαν μου αυτοκίνητο επειδή επέρασα τα μαθήματα μου! » «ρε πελλέ στες εκλογές ανεβήκαμεν φέτος»
25η Μαρτίου, ένας ολόκληρος λαός αποφάσισε να αποκτήσει υπόσταση, να ακολουθήσει και να δώσει συνέχεια στην ένδοξη πορεία που χάραξαν προαιώνια κάποιοι άλλοι, ατόφιοι έλληνες, που σήκωναν κεφάλι και δεν πέθαιναν σκλάβοι.
Πριν 55 χρόνια « ... αναλάβαμεν την ευθύνην δια την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού, με σύνθημα που μας άφησαν οι προγόνοι μας ως ιερά παρακαταθήκη, ή ταν ή επι τας. ...». Κάποιοι άλλοι στην ηλικία μου, στέκονταν έντιμοι απέναντι στην προσωποποίηση του αγγλοαμερικανικού σιωνισμού, δέχονταν αξιοπρεπώς την θανατική ποινή.
Κάποιος άλλος, πήρε ανηφοριές και μονοπάτια, ήθελε λέει να βρεί τα σκαλοπάτια που παν στην λευτεριά. Ερωτεύτηκε μια ιδέα, αλήθεια , ποιός μπορεί σήμερα να ερωτευτεί μια ιδέα και να της γράψει ποίημα; Εδω καλά καλά θα μου πείτε δεν μπορεί να ερωτευτεί άνθρωπο, θα ερωτευτεί ιδέα;
Ξαφνικά τρομάζω στη σκέψη ότι ένας απ’ολους ΑΥΤΟΥΣ μπορεί να βρίσκεται σε μια γωνιά να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα. Ντρέπομαι τόσο, ίσως θα διερωτάται μάλιστα τι πήγε στραβα , μήπως δεν «θυσιάστηκε σωστά!!»
«...η πτήση CY427 M προς Λάρνακα αναχωρεί...»

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ...


Ίσως θα έλεγε κάποιος πως ζούμε στην δικτατορία της χούντας. Με τα τελευταία περιστατικά που πραγματοποιήθηκαν στην βουλή να μοιάζουν με το ότι ο άνθρωπος έχει χάσει το δικαίωμα της Ελεύθερης άποψης και της Ελεύθερης σκέψης. Μας λυπείτε κομματάρχες.
Μα δήξατε την αξία του κόμματος για άλλη μια φορά. Το κόμμα σας, το ποσά υπουργεία θα συμφωνηθούν για τις προεδρικές, ποσό τις % θα είναι η συσπείρωση του κόμματος. Αλλά ποτέ για την πατρίδα, ποτέ σαν δεν ασχοληθήκατε πραγματικά για αυτήν, την όμορφη νήσο. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω το κόμμα, να αφήσουμε το συμφέρον, την καρέκλα και να σκεφτούμε την πατρίδα που εδώ και 37 ολόκληρα χρόνια είναι υπό κατοχή.
Το γεγονός ότι το ΔΗ.ΚΟ έδιωξε τον Ζαχαρία Κουλία από βουλευτή του, μας άφησε έκπληκτους. Όχι γιατί στηρίζουμε τις απόψεις του κ. Κουλία αλλά γιατί μας έδειξαν άλλη μια φορά πως το συμφέρον τους και τα ανταλλάγματα είναι υπέρ άνω. Ένα πράγμα καταλάβαμε πως δεν ζούμε σε μια Κυπριακή δημοκρατία αλλά σε μια Κυπριακή Δικτατορία. Ας αφήσουμε τις είρωνες και τα <<περιπεξίματα>> και ας σοβαρευτούμε γιατί η Κύπρος μας χάνεται και καιρός είναι να το καταλάβετε.
Οι Αρχαίοι Έλληνες γέννησαν την δημοκρατία, την βουλή, την Ελεύθερη άποψη. Η βουλή του 2011 θα ρίξει αυτή την δημοκρατία των τόσον αιώνων; Ας κοιτάξουμε τον Πενταδάκτυλο. Μας περιμένει! Ας αφήσουμε πίσω μας το κόμμα, το συμφέρον και προπάντων τον εαυτό μας.
<<Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά>>
Ρήγας Φεραίος


Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Η Πόλις εάλω!


H πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.
Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.
Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη.


H Κωνσταντινούπολη το 1450
Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος. Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες. Επίσης είχαν σταλεί επιστολές βοήθειας σε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες. Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πόλης.
Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα του Κερατίου κόλπου, αλλά δεν τα κατάφεραν . Μάλιστα στις 20 Απριλίου κατόρθωσαν να περάσουν ένα βυζαντινό και τρία γενουατικά καράβια με αρχηγό τον Φλαντανελλά διαλύοντας την αντίσταση των Τούρκων. Δυο μέρες αργότερα οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διόλκο δώδεκα χλμ. από τον Βόσπορο στον Κεράτιο και πέρασαν με αυτό τον τρόπο 70 πλοία στον Κεράτιο κόλπο.


Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453, 
Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου
Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει. Στην τρίτη τουρκική έφοδο, ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και αποσύρθηκε από τη μάχη. Η αποχώρησή του έφερε σύγχυση στους αμυνόμενους και οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτοραςΚωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!


Βουλευτικές εκλογές 2011


Όσο κοντεύουν οι εκλογές τρελαινόμαστε με αυτά που ακούμε.  Οι πολιτικοί προσπαθούν ένα μήνα πριν της εκλογές να κάνουν αντιπολίτευση να μας πουν πως αγαπούν την πατρίδα να μιλούν για ενότητα για τον ένα και μόνο λόγο να μαζεύουν ψήφους.
Δεν είναι τυχαίο που οπότε κοντεύουν εκλογές έχουμε τα ιδία φαινόμενα. Η δήθεν αντιπολίτευση (ΔΗ.ΣΥ) να θυμάται να κάνει αντιπολίτευση ένα μήνα πριν της εκλογές και να κατηγορεί το ΑΚΕΛ. Να σας θυμίσουμε πως ο κ. Κασουλίδης δήλωσε πως δεν διαφωνεί για τις προτάσεις που έκανε ο πρόεδρος της Κ.Δ. Αν διαβάσουμε τις διαφημίσεις του Δημοκρατικού Συναγερμού θα διαβάσουμε για Ελληνικότητα, για μια Ελληνική παιδεία… αλλά κύριοι το 2004 με το σχέδιο Ανάν καλά θα μας τουρκοποιούσατε! Ο Αντρός Κυπριανού θυμήθηκε να δήλωση πως «είμαστε Έλληνες και είμαστε περήφανη». Μόλις το ακούσαμε μας δημιούργησε έκπληξη αλλά αυτά είναι στα παιχνίδια το εκλογών. Ο κ. Χριστόφιας δήλωσε «Μην αφήσετε, άλλοι να αποφασίζουν για εσάς». Ακριβώς κ. Χριστόφια δεν αφήνουμε άλλους να αποφασίζουν για εμάς. «Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά» Ρήγας Φεραίος, αλλά εσείς που στο κυπριακό αφήνεται να εμπλέκονται ξένες δυνάμεις και να αποφασίζουν άλλοι για εμάς; Που δεν κάνατε ένα δημοψήφισμα για να δούμε σε πια λύση θέλει να συζητάτε ο Ελληνισμός της Κύπρου. Το ΑΚΕΛ κάνει πορεία «νίκης» χωρίς καν να γίνουν οι εκλογές.
Είναι πραγματικά τρελό αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο τρελαθήκαν τα κόμματα, οι πολιτικοί μα ο απλός ο λαός ποτέ δεν θα τρελαθεί. Γιατί άρχισε να ξυπνά να καταλαβαίνει τι θα πει πολιτικός. Πως ο καθένας νοιάζεται για το δικό του συμφέρον και όχι για το συμφέρον εκείνου που τον  ψηφίζει. Κάθε φορά που έρχονται η εκλογές μας κάνουν να μην βλέπουμε τηλεόραση, να μην ακούμε ράδιο και να μην διαβάζουμε εφημερίδα γιατί συνεχεία τα ιδία λένε και τα ιδία ακούμε γιατί απλά δεν κάνουν τίποτα από αυτά που υπόσχονται. Έννοια τους είναι ποσό θα ψηλώσεις το ποσοστό τους. εκείνο το καταραμένο %!
Εμείς ως Εκ Γενετής Αυτόνομοι δεν στηρίζουμε κανένα γιατί δεν πιστεύουμε πως κάποιος θα προσφέρει κάτι παραπάνω στην πατρίδα μας από όλους τους άλλους. Ως Δια Ζωής Μαχόμενοιμαθητές συνεχίζουμε πίστη σε άξιες και ιδανικά το πιστό μας αγώνα προς την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Θα αγωνιστούμε μακριά από κόμματα για  να διατηρήσουμε την Ελληνικότητα του νησιού μας τίποτα δεν μας στάμα…  Έλληνες Μέχρι Τέλους



Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Τα γενέθλια της ...Πόλης!


11 Μαίου 330 μ.Χ.

Πριν δυο ημέρες, πριν από 1681 χρόνια, ιδρύεται η Κωνσταντινούπολη από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και σοφά επιλέγεται ως η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη θέση της αρχαιοελληνικής πόλης του Βυζαντίου. «...έκανε τον Ελληνικό πολιτισμό αληθινό φάρο μέσα στην σλαβική πανσπερμία των βαλκανίων και τον εκτόξευσε ακόμα πιο μακρυά μέσα στην άξενη ρωσική και ασιατική στέππα...».

Ρωμαϊκή στην οργάνωση, ελληνική στον πολιτισμό, χριστιανική στο θρήσκευμα!

Η κατάσταση σήμερα...

Ο προβληματισμός μας σήμερα είναι ότι από τον καιρό που ο κ.Χριστόφιας κατέκτησε την προεδρία το λεξιλόγιο των πολιτικάντηδων άλλαξε. Δεν ξέρουμε αν είναι στην μόδα αυτό το σύστημα, να αντικαθιστώνται λέξεις με λέξεις που ούτε καν έχουν το ίδιο νόημα.

Στις αρχές σιγά-σιγά παρατηρήσαμε στο ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις να διαγράφεται η λέξη απελευθέρωση από το λεξιλόγιο των πολιτικών και να μονοπωλεί η λέξη επανένωση. Σαν να μην πρέπει πρώτα να απελευθερωθεί το νησί και έπειτα να επανενωθεί. Επίσης, σήμερα, οποίος είναι πατριώτης, ο οποίος κρατά σημαία ελληνική και διαμαρτύρεται για το εθνικό μας ζήτημα / πρόβλημα εισβολής και κατοχής (π.χ. στο οδόφραγμα) δεν θεωρείται πατριώτης, αλλά εθνικιστής, φασίστας και σοβινιστής. Ένας ακραίος, εθνικιστής που προσπαθεί να «χαλάσει το καλό κλίμα των συνομιλιών».


Ο κ. Χριστόφιας από τον καιρό που βγήκε πρόεδρος στον πολυβασανισμένο Ελληνισμό της Κύπρου μας, μόνο για συμβιβασμούς μιλά. Η αγωνιστικότητα μας, η ελπίδα μας, τα ιδανικά μας, η πίστη στο Θεό για ελευθερία, χάθηκαν. Η ηττοπάθεια κτύπησε. Μας βάζουν σε ψευδοδιλήμματα. Απειλούν το λαό λέγοντας πως ή αποδεχόμαστε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο.) ή επέρχεται διχοτόμηση. Αφού κύριοι του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ, και γενικώς κασετοφωνάκια των πλείστων κομματικών νεολαιών, η λύση της Δ.Δ.Ο οδηγεί στην διχοτόμηση και όχι στην επανένωση, καθώς, θα υπάρχουν δύο ζώνες και δυο κοινότητες ξεχωριστά.

«Έχουμε πάρα πολύ ακριβά αγορασμένη την ελευθερία μας ώστε να την πουλήσουμε τόσο φθηνά εις τον τυχόντα».

Ας θυμηθούμε τον Ευαγόρα, τον Πετράκη, τον Δημητράκη. Μαθητές και αυτοί. Ας βγούμε και εμείς στο δρόμο! Να φωνάξουμε γιατί μονό τότε θα δούμε να ανατέλλει ο ήλιος της Λευτεριάς. Με το να κλεινόμαστε σε κλειστά στάδια και να κάνουμε συναυλίες, χαρές, γέλια, πανηγύρια και διασκεδάσεις δεν βοηθούμε την πατρίδα μας.


ΚΑΝΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ. «ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΝ ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡ’ ΤΗΝ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΕΙΣ!»







* Το άρθρο έχει γραφεί από μέλος της Ε.Φ.Ε.Ν.

"Καραολής - Δημητρίου"

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ - ΑΝΤΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Οι πρώτοι απαγχονισθέντες



Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Αντρέας Δημητρίου οδηγήθηκαν στην αγχόνη στις 3 το πρωι της 10ης Μαίου 1956. 10 χρόνια μετά τον ηρωικό απαγχονισμό τους, μετά την ανάδειξη του μεγαλείου της ελληνικής ψυχής, παραδειγματίζουν, δίνουν δύναμη και τόλμη σ’ εμάς που ονειρευόμαστε μια Κύπρο ελεύθερη ελληνική.

«Παίρνουν τους!... Αυτή η ανώνυμη φωνή, έσκισε τη σιωπή. Ακούστηκε σαν μαχαιριά. Και αμέσως μετά, μια άλλη, μοναξιασμένη, μελωδική, αλλά συνάμα παράφωνη φωνή, υψώθηκε μέσα στο μεσονύκτιο σκοτάδι και μέσα στη νεκρική σιγή...

...Σε γνωρίζω από την όψη...

Σε λίγο, οι μοναξιασμένες παράφωνες σιγανές φωνές,  έγιναν φουρτούνα και θύελλα. Από ύμνος έγιναν ουρλιαχτό. Από φωνές συγκινημένες έγιναν κραυγές οργισμένες. Λαίλαπας των σκλάβων και ύμνος στην Ελευθερία. Και σαν από σύνθημα, σαν από θαύμα, με μια ψυχή και μια απόφαση όλο αυτό το πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από τις Φυλακές, γονάτισε στο χώμα και ένωσε τις φωνές του μ’αυτούς που έψαλλαν τον εθνικό ύμνο μέσα από τους τοίχους των Φυλακών . Ένωσαν τις φωνές τους με αυτές των πολιτικών κρατουμένων και των κοινών καταδίκων του ποινικού δικαίου. Και όλοι γονάτισαν! Όλοι! Εκεί στο δρόμο, πάνω στην ψυχρή άσφαλτο. Και ενώθηκαν οι φωνές των μέσα με τους έξω στους επόμενους στίχους του εθνικού ύμνου. Ένας λαός. Φυλακισμένοι και ελεύθεροι. Εγκληματίες και πατριώτες. Κατάδικοι και ήρωες. Αγωνιστές και αδιάφοροι. Και μετά σιωπή! Νεκρική σιωπή! Και μέσα και έξω. Και από τους φυλακισμένους και από τους δεσμώτες. Ακόμα και από τους Άγγλους στρατιώτες, που δεν άντεξαν στη συγκλονιστική στιγμή. Μέσα στη νεκρική σιγή, σχεδόν άκουγες και σίγουρα αισθανόσουνα το γδούπο της καταπακτής, της κρεμάλας, που τερμάτισε τη ζωή των δύο παλικαριών με το τέντωμα του σχοινιού της αγχόνης και θεμελίωσε την κυπριακή ελευθερία στις στροφές του εθνικού ύμνου. Και μετά...σιωπή. Τα παλικάρια ήσαν ήδη νεκρά. Στο βωμό της Ελευθερίας.

Για να ζήσουμε εμείς λεύτεροι. Για να ενώσουν το λαό στο εθνικό καθήκον. Και το κατάφεραν.
Αιωνια τους η μνήμη.

Γεια σας αδελφοί Καραολή και Δημητρίου!...»





Ανώνυμος συναγωνιστής του Καραολή.

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Υπάρχει άμεση ανάγκη για ένα νεαρό συνάνθρωπο μας για μεταμόσχευση μυελού οστών.Την Τετάρτη, 4/05/11 και ώρα 5.00 με 7.00 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί στο Σωματείο του Κεραυνού Στροβόλου από το Καραϊσκάκειο Ίδρυμα, αιμοληψία με σκοπό να βρεθεί συμβατός δότης.
Για περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να αποταθείτε στο τηλ. 22863110 ή στο email
:iaristodemou@papaellinas.com

Στην Λαμπρατζιά τρεις ελληνικές σημαίες!

61 χρόνια μετά το δημοψήφισμα του ’50 για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με το συντριπτικό 95,7% να ψηφίζει υπέρ... Σήμερα, 2011, μερίδα νέων επιχειρούν να κάψουν 3 ελληνικές σημαιές στην Λαμπρατζιά...


Έθιμο για να καίνε τον προδότη, Ιούδα. Μήπως, συνδέουν τον Ιούδα με την Ελλάδα ή μήπως το κάνουν λόγω άγνοιας;
Φαίνεται πως η σωστή παιδεία λέιπει από τους νέους. Είτε αγνοούν την αξία της ελληνικής σημαίας, της σημαίας του έθνους τους, είτε δεν την γνωρίζουν. Είτε αυτό που φοβάμαι πολύ να πω, η σημασία της πλέον είναι άκρως διαστρεβλωμένη και ακάθαρτη.

Πολλοί μιλούν για την Ελλάδα της Χούντας, εννοώντας ό,τι κακό έπραξαν οι λιγοστοί πραξικοπηματίες σε Ελλάδα και Κύπρο, για όσα παιδιά σκότωσαν οι φασίστες του ’73. Πολλοί ακόμα μιλούν για την κατάσταση της Ελλάδας του σήμερα, εννοώντας την οικονομία που πάει από το κακό στο χειρότερο και τους διάφορους πολιτικάντηδες που μόνο την δική τους πλευρά βλέπουν να βολεύουν.

Φορώντας παροπίδες, δε θέλουν να δουν την βαθιά ιστορία της Ελλάδας, της χώρας με τον μεγαλύτερο πολιτισμό, τη χώρα που γέννησε την δημοκρατία και το ιδανικό της ελευθερίας, τη χώρα που κανένας Έλληνας δε χάρησε πουθενά, δε χάρησε σε κανέναν! Κλείνοντας τα αυτιά τους, δε θέλουν να ακούσουν εμάς, που τους φωνάζουμε για την αξία αυτού του «πανιού», όπως το αποκαλούν, τη σημασία ολόκληρου του ελληνισμού. Δε θέλουν να κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα του ελληνισμού σε τούτο το νησί.


«Μια σημαία ΔΕΝ συμβολίζει την κυβέρνηση, ΔΕΝ συμβολίζει τους πολιτικούς,ΔΕΝ συμβολίζει κάθε ανήθικη πράξη. Μια σημαία συμβολίζει ό,τι πιο ιερό δόθηκε στον άνθρωπο, την πατρίδα! Όλη η ιστορία κρυμμένη πίσω από το έμβλημά της. Προσπαθήστε να τη δείτε, ξεχωρίστε τα σκάρτα απ’τα ιδανικα, ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΣΕΒΕΣΤΕ επιτέλους.»

-ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ Η ΠΑΤΡΙΣ -


*Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της Ε.Φ.Ε.Ν

ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ Ε.Φ.Ε.Ν

Σήμερα 28/4/2011  η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Ε.Φ.Ε.Ν πραγματοποίησε διαφώτιση στο κέντρο της Λευκωσίας. Το φυλλάδιο της Ε.Φ.Ε.Ν είχε ως νόημα το να προτρέπει τους πολίτες να μην μεταβαίνουν στα κατεχόμενα μας εδάφη. Μας δημιούργησε φοβερή έκπληξη ότι πολίτες της Κ.Δ μετέβαιναν στα κατεχόμενα και αγόραζαν υπερβολικές ποσότητες διαφόρων ειδών, από είδη ένδυσης, μέχρι τσιγάρα. Μας λυπεί αφάνταστα αυτό το γεγονός και καλά θα κάνουμε να μην στηρίζουμε το ψευδοκράτος της Τουρκίας, γιατί πολύ απλά μόνο με την ένδειξη του διαβατηρίου ή και της ταυτότητάς μας, εμείς οι ίδιοι απενεχοποιούμε το ψευδοκαθεστώς και μονιμοποιούμε τα τετελεσμένα της εισβολής του 1974.



Το φυλλάδιο που δόθηκε είχε ως εξής:





                                                 ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

                                                        Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών





 Ηλ. Ταχυδρομείο: efen.nicosia@yahoo.com

 Παγκύπριος αριθμός: 99751754





Η ΕΦΕΝ είναι η μόνη πραγματικά αυτόνομη μαθητική κίνηση στα κυπριακά σχολικά δρώμενα.

Ως συνειδητοποιημένοι μαθητές που ενασχολούμαστε με τα «κοινά» και το πολιτικό γίγνεσθαι δηλώνουμε απερίφραστα την εναντίωσή μας σε κάθε μορφή ανεδαφικής και διαχωριστικής λύσης στο κυπριακό. Στόχος μας ο κοινός αγώνας για απελευθέρωση ολόκληρου του νησιού από την μπότα του βάρβαρου Αττίλα που ποδοπατά τα άγια χώματα της μαρτυρικής Κύπρου από τον Ιούλιο του 1974.



Το κυπριακό δεν αποτελεί δικοινοτικό πρόβλημα, αλλά πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής του 37% του κυπριακού εδάφους. Το ρατσιστικό σχέδιο ομοσπονδίας πέραν του ότι χαρακτηρίζεται δυσλειτουργικό και αντιδημοκρατικό για την Κύπρο και το λαό της, ουσιαστικά, νομιμοποιεί και μονιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής. Στην Κύπρο δεν υπάρχουν δυο κρατίδια μέσα από τα οποία θα δημιουργηθεί η «Ενωμένη Ομόσπονδη Κύπρος». Υπάρχει ένα κράτος, διεθνώς αναγνωρισμένο, μέλος της Ε.Ε. από το 2004. Να υποθέσει κανείς πως το άλλο «κράτος» στην Κύπρο αποτελούν τα κατεχόμενα μας εδάφη; Και ας αναρωτηθούμε και με το εξής. Αφού οι πολιτικοί ηγέτες του τόπου, ανεξαρτήτως κόμματος, αγωνίζονται και επιδιώκουν την «εφικτή» λύση της ομοσπονδίας, γιατί αφού αυτή βρίσκεται στο τραπέζι των συνομιλιών εδώ και περίπου σαράντα χρόνια, δεν επιτυγχάνεται;



Τα οδοφράγματα της ντροπής διαχωρίζουν το νησί μας και έχουν πλέον ταυτιστεί στη συνείδηση αρκετών με «σύνορα» κρατών! Η ΕΦΕΝ προτρέπει τη μη χρησιμοποίηση των οδοφραγμάτων της ντροπής γιατί:



Ø  Με κάθε σεντ δικό μας ενισχύεται ο τουρκικός κατοχικός στρατός.

Ø  Με ένδειξη του διαβατηρίου ή άλλου αποδεικτικού στοιχείου αναγνωρίζεται το ψευδοκράτος.



«Κάθε σεντ δικό μας θα επιστρέψει πίσω μας σε βόμβα»



Ενάντια, λοιπόν, στο ξεπούλημα της πατρίδας μας αντιστεκόμαστε στα παζάρια των πολιτικών αλλά και των ξένων δυνάμεων. Ενάντια σε όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που έχουν βλέψεις για αφελληνισμό του νησιού και την αναγωγή της Κύπρου σε προτεκτοράτο της Τουρκίας.



Μόνη λύση από τα διδάγματα της ιστορίας του πονεμένου μας τόπου, η απελευθέρωση του τόπου και η αυτοδιάθεση του λαού, η επιστροφή μέχρι και του τελευταίου πρόσφυγα στο σπίτι του, το δίκιο για τους αγώνες των λαών που στο τέλος, θα γείρει στη ζυγαριά στο πλευρό των αδυνάτων...

Γιατί «και οι δούλοι γίνονται λεύτεροι»...



Με πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα

Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων


Αγγλική γλώσσα... στην Πρώτη Δημοτικού!

Αγγλικά από την πρώτη δημοτικού;

Μεταρρυθμίσεις στο σύστημα της εκπαίδευσης έγιναν και τείνουν ακόμα να γίνουν στο κοντινό μέλλον. Το ποτήρι ξεχείλισε όμως μετά από την τελευταία απόφαση του Υ.Π.Π για εισαγωγή της αγγλικής γλώσσας από την πρώτη δημοτικού. Στόχος όπως λένε, «να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με τα αγγλικά».

Το θέμα είναι ότι με την υποχρεωτική διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας, αν εξαιρέσουμε τις δυνατότητες που έχει ένα παιδί πρώτης τάξης δημοτικού, που ακόμα δεν ξέρει καλά καλά να μιλά την δική του γλώσσα, τα παιδιά θα χάσουν την ουσία της εκμάθησης της ελληνικής που είναι και η μητρική τους γλώσσα και οι βάσεις που πρέπει να δίνονται για μια ολοκληρωμένη αρχική διδασκαλία, θα μειωθούν και θα χωρίζονται πλέον σε ακόμα περισσότερα κομμάτια, με αποτέλεσμα,  η γλώσσα μας, ένα από τα λιγοστά αυθεντικά καθαρά στοιχεία του ελληνισμού του νησιού μας να παραμερίζεται και να ισοζυγίζεται με άλλες λιγότερο ουσιαστικές γνώσεις που πρέπει να είναι καταρτισμένο ένα Ελληνόπουλο.  


Δεν είμαστε μηδενιστές, αλλά καλό θα ήταν, αντί να λιγοστεύουν τις ώρες διδασκαλίας της ελληνικής και να την  παραμελούν, να αναγνωρίσουν την αξία της και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας αλλά και εξύψωσής της.

Όσο και να προσπαθήσετε να μας αφελληνίσετε,  δεν θα τα καταφέρετε γιατί οι Εφιάλτες βρίσκουν πάντα μπροστά τους Λεωνίδες!

"Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική· το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου. Εκεί σπάροι και πέρκες ανεμόδαρτα ρήματα ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε σφουγγάρια, μέδουσες με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων, όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη. Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα μαύρα ρίγη..."
Οδ. Ελύτη, Άξιον Εστί


*άρθρο από Μέλος της Ε.Φ.Ε.Ν.

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Οι Τούρκοι προκαλούν και σε αγώνες παιδιών!

Ακόμα και οι προκλήσεις έχουν όρια που δυστυχώς οι Τούρκοι τα ξεπέρασαν. Σε αγώνες μικρών παιδιών που θα διεξαχθούν στην Άγκυρα, οι διοργανωτές κάλεσαν το ψευδοκράτος της Βορείας Κύπρου αν και αυτό δεν έχει αναγνωρισθεί από καμία χώρα!
Άμεση ήταν η αντίδραση της Ελληνικής αποστολής που σε συννενόηση με την Γενική Γραματεία Αθλητισμού πήρε τους αθλητές και αποχώρησε άμεσα από το Kids Festival.
Ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ, Αχιλλέας Μαυρομμάτης ενήργησε ακαριαία και έτσι η ομάδα βόλεϊ δεν θα πάρει μέρος στους αγώνες ενώ λίγο αργότερα εξέδωσε και ανακοίνωση με την οποία ενημέρωνε για το απαράδεκτο συμβάν.
Η ανακοίνωση της ΕΟΠΕ:
"Η Ε.Ο.ΠΕ., σε συνεννόηση με τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αποφάσισε να αποσύρει από τη συνέχεια της διοργάνωσης την ομάδα επίλεκτων κοριτσιών που ταξίδεψε στην Άγκυρα για το Kids Festival.
Ο λόγος είναι ότι διαπιστώθηκε πως σε άλλα αθλήματα της ευρύτερης διοργάνωσης που εντάσσεται και το τουρνουά βόλεϊ, συμμετέχουν αθλητές από τα κατεχόμενα της Κύπρου.
Η επίλεκτη ελληνική ομάδα αγωνίστηκε νωρίς το πρωί κόντρα στην Ολλανδία και στη συνέχεια αποσύρθηκε από τους αγώνες μετά τις επαφές της ελληνικής ομοσπονδίας με την Πολιτεία.
Η αποστολή αναμένεται να επιστρέψει στην Αθήνα την Τρίτη 26 Απριλίου."
Η Ελλάδα θα συμμετείχε σε αγώνες μπάντμπιντον, πάλης και βόλεϊ όμως όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία πολυάριθμης αποστολής του ψευδοκράτους της Βορείας Κύπρου, αποχώρησαν από τους αγώνες.

ΑΠΟ: http://sigmalive.com/sports/volleyball/greece/376559 

Χριστός Ανέστη!

Χριστός Ανέστη! Ο Χριστός μας άντεξε στο σταυρό ας αγωνιστούμε και εμείς για να φτάσουμε στην τελική ΑΝΑΣΤΑΣΗ με λίγο πείσμα και αποφασιστικότητα μπορούμε! Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες!

Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Άγιο και Μεγάλο Σάβατο

ΤΟ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ: “Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ”

«Τῶ Αγίω καὶ Μεγάλω Σαββάτω, τὴν θεόσωμον Ταφήν, καὶ τὴν εἰς Ἄδου Κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν δι' ὧν τῆς φθορᾶς τὸ ἡμέτερον γένος ἀνακληθέν, πρὸς αἰωνίαν ζωὴν μεταβέβηκε».


Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής το άχραντο σώμα Του Χριστού έπρεπε να αποκαθηλωθεί από τον Σταυρό και να ταφεί βιαστικά όπως κι έγινε. Κοντά εκεί στον τόπο της Σταυρώσεως Του Ιησού, ήταν η Θεοτόκος και οι μαθήτριές Του, οι οποίες έκλαιγαν και θρηνούσαν. Έπειτα, ο Νικόδημος και ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας όπως είδαμε και κατά την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή αναλαμβάνουν το Πανάγιο σώμα Του και τον ταφεύουν.

Αργότερα, μαζεύτηκαν οι Φαρισαίοι και οι αρχιερείς στον Πιλάτο, λέγοντας του: “Κύριε, θυμηθήκαμε πως εκείνος ο λαοππλάνος, όταν ακόμα ζούσε είχε πει πως “Σε τρεις μέρες Θα αναστηθώ”. Διέταξε, λοιπόν, να ασφαλιστεί ο τάφος μέχρι την Τρίτη μέρα μην έρθουνε μαθητές του τη νύκτα και τον κλέψουνε και πούνε στο λαό “Αναστήθηκε από τους νεκρούς. Και θάναι τότε η δεύτερη αυτή πλάνη χειρότερη από την πρώτη”. Ο Πιλάτος απάντησε: “Πάρετε φρουρά και πηγαίνετε μόνοι σας, ασφαλίστε τον τάφο, όπως εσείς ξέρετε”. Κι αυτοί πήγανε, ασφαλίσανε τον τάφο και τον σφραγίσανε με ένα βράχο και τοποθέτησαν φρουρά.

Ξημερώματα της Κυριακής, 36 ώρες μετά από την ζωοδόχον νέκρωση του Ιησού Χριστού, ξεκίνησαν για τον τάφο η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία η του Ιακώβ και η Σαλώμη για να αλείψουν το σώμα του Ιησού με μύρα όπως συνηθιζόταν. Καθώς πήγαιναν, αναρωτήθηκαν ποιός θα μπορούσε να κυλήσει την πέτρα για να μπουν στον τάφο, κι όμως μόλις πλησίασαν παρατήρησαν πως η πέτρα είχε ήδη κυλήσει από τον τάφο. Όταν μπήκαν μέσα στο μνήμα αντίκρυσαν έναν άγγελο “αστραποφόρο την όψιν, χιονόφωτο στη στολή”. Ο άγγελος είπε στις γυναίκες “Μη εκθαμβείσθε. Ιησούν ζητείτε τον Ναζαρηνόν τον εσταυρωμένον, ηγέρθη, ουκ έστι ώδε. Ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν, αλλά υπάγετε είπατε τοις μαθητοίς αυτού και τω Πέτρω ότι προάγει υμάς εις την Γαλιλαίαν. Εκεί αυτόν όψεσθε καθώς είπεν υμίν. Δηλ. Μην τρομάζετε. Ψάχνετε για τον Ιησού από την Ναζαρέτ το σταυρωμένο. Αναστήθηκε! Δεν είναι εδώ. Να και το μέρος όπου τον είχαν βάλει. Πηγαίνετε τώρα να πείτε στους μαθητές του και τον Πέτρο ότι “Πηγαίνει πριν από εσάς στην Γαλιλαία και σας περιμένει. Εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε. “Και εξελθούσαι, έφυγον από μνημείου. Είχε δέ αυτάς τόμος και έκστασις, και ουδενί ουδέν είπον. Εφοβούντο γαρ”. Οι γυναίκες βγήκαν από το μνήμα κι έφυγαν με τρόμο και δέος και δεν μίλησαν σε κανένα γιατί ήταν φοβισμένες.

Η εκκλησία μας ψάλλει το πιό κάτω απολυτίκιον σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού, τρεις φορές:

“Χριστός ανέστη εν νεκρών, Θανάτω Θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος."

Ο Χριστός δε φάνηκε μόνο για στιγμή, ούτε για λίγη ώρα. Αντίθετα φάνηκε για πολλές ημέρες – χρόνια ότι είναι ζωντανός, κατέβηκε στη γη παίρνοντας σάρκα και οστά δηλ. έγινε Θεάνθρωπος. Με την ανάστασή Του, Ο Θεός έσωσε τον άνθρωπο από την κατάρα του Αδάμ και την υποταγή του στο διάβολο χαρίζοντας μας έτσι την μακαριότητα και την ελευθερία. Επιβεβαίωσε ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός Του. Έτσι λοιπόν, ας μετατραπεί και μέσα μας, μέσω της αληθινής μετάνοιάς μας, ο θάνατος σε πηγή ζωής και ειρήνη. Ας αγωνιζόμαστε όσο ζούμε, να μεταποιούμε το θάνατο της αμαρτίας, σε ζωή Του Θεού. Μόνο τότε η χαρά θα γεμίσει ολάκερη την ύπαρξή μας, τη ψυχή, το σώμα και το μυαλό μας κι ο αναστάσιμος χαιρετισμός θα έχει περιεχόμενο και νόημα ζωής.

Χριστός Ανέστη!

Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

Η Παιδεία των παιδιών μας είναι μόνον ελληνική. Τελεία!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ αυτονόητα. Τα πράγματα πρέπει να λέγονται ξανά και να τίθενται ακατάπαυτα με τ' όνομά τους. Είναι πράξη αντίστασης και υπεράσπισης της παιδευτικής ιδιοπροσωπίας μας. Γι’ αυτό, όσο και να ενοχλεί ή και να εξοργίζει τον Πρόεδρο Χριστόφια, θα θέσουμε ένα καίριο ερώτημα: Είναι ή όχι ωραίος Έλλην; Το ερώτημα δεν έχει απολύτως καμία ρατσιστική, σοβινιστική, εθνικιστική, πολιτική, κομματική ή ιδεολογική χροιά. Τίθεται επειδή έχει άμεση σχέση με την παιδεία του τόπου. Σε ομιλία του (4/4/2011), κατά τα εγκαίνια του νέου Δημοτικού Σχολείου Περιστερώνας, ο Δ. Χριστόφιας είπε τα εξής αποκαλυπτικά: «Το όραμα γενιών εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών για μια κυπριακή εκπαίδευση, που θα μας επιτρέπει να πρωταγωνιστούμε από πλευράς μάθησης στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο, σταδιακά υλοποιείται. Χρειάζεται, βέβαια, να γίνουν πολλά ακόμα, ιδιαίτερα σε σχέση με τα στεγανά που δημιούργησαν εθνικιστικά, κοινωνικά και άλλα κατεστημένα για δεκαετίες».
Οι πιο πάνω θέσεις του Προέδρου, που ελαύνονται από καθαρά ιδεολογικά και κομματικά κριτήρια, εντάσσονται στη γνωστή ΑΚΕΛική φιλοσοφία για απογαλακτισμό της κυπριακής παιδείας από την ελληνική. Άλλωστε, πρώτος ο Υπουργός Παιδείας είχε μιλήσει για απογαλακτισμό της παιδείας μας και κυπριοποίησή της. Είναι γνωστό ότι τα μέλη και στελέχη του ΑΚΕΛ, εξ απαλών ονύχων, αφιονίζονται με τη θέση ότι είναι Κύπριοι, τελεία. Γι’ αυτό και αποστρέφονται με τόση βδελυγμία καθετί το ελληνικό. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας καμώνεται να αγνοεί μερικά θεμελιώδη πράγματα. Πρώτον, η παιδεία των παιδιών μας ανέκαθεν ήταν και θα παραμείνει ελληνική. Δεύτερον, αν ο Πρόεδρος μελετούσε κατ’ ελάχιστον τη νεότερη κυπριακή ιστορία (όχι αυτήν που προπαγανδίζει το κόμμα του), όσον αφορά την παιδεία των Ελληνόπουλων, θα γνώριζε τους αγώνες που, στρατιές εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών έδωσαν για να διατηρηθεί η παιδεία μας ελληνική.
Ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ στηρίχθηκε στους τότε ωραίους Έλληνες, που διαχρονικά γαλουχήθηκαν με τα νάματα της ελληνικής παιδείας και της ορθοδοξίας. Ο αρχαίοι φωτοδότες Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αισχύλος, Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Σωκράτης, Ισοκράτης… και οι φωστήρες της Εκκλησίας νοηματοδότησαν εθνικά και πατριωτικά γενεές γενεών Ελλήνων, για ν' αντέξουν τη σκλαβιά και να διατηρήσουν την ελληνικότητα και την ορθόδοξη πίστη τους. Τρίτον, ο Πρόεδρος Χριστόφιας επιχειρεί παραβίαση του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό ρητά υπογραμμίζει ότι η παιδεία των Ελλήνων της Κύπρου είναι ελληνική. Στο άρθρο 2(1) αναφέρεται: «Την ελληνικήν κοινότητα αποτελούσιν άπαντες οι πολίτες της Δημοκρατίας, οίτινες είναι ελληνικής καταγωγής και έχουσιν ως μητρικήν γλώσσαν την ελληνικήν ή μετέχουσι των ελληνικών πολιτιστικών παραδόσεων ή ανήκουσιν εις την Ελληνικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν». Η ελληνική παιδεία μας και η Ορθοδοξία είναι τα πανίσχυρα αγκωνάρια, πάνω στα οποία θεμελιώθηκε η επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού σε καιρούς δίσεκτους και χαλεπούς.
Ο Πρόεδρος αναφέρθηκε και σε κατεστημένα, ενώ παλαιότερα ο Υπουργός Παιδείας μίλησε για το «βαθύ κράτος» της Εκπαίδευσης και της Εκκλησίας. Ερώτηση: Γιατί το «κόμμα του λαού» ξεχνά με ποια κατεστημένα συνεργάστηκε στενά για δεκαετίες; Είναι φανερό ότι στόχος της Κυβέρνησης Χριστόφια είναι η αποδόμηση και ο αφελληνισμός της ελληνικής παιδείας και η κυπριοποίησή της, ώστε να διευκολυνθεί ο εξανδραποδισμός των Ελλήνων. Το ίδιο επιχείρησαν και οι Βρετανοί. Και δημιούργησαν το έπος της ΕΟΚΑ. Χριστόφιας και Υπουργός καλούνται να διδαχθούν από την ιστορία, που επιχειρούν να διαστρέψουν.

ΑΠΟ:http://www.sigmalive.com/simerini/columns/antistaseis/374119 

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Mόνο για τις εκλογές σας!

Οι κομματάρχες μας και οι λοιποί πολιτικοί αξιωματούχοι ανεξαρτήτου κόμματος σε αυτή την συγκεκριμένη περίοδο θυμήθηκαν ...το λαό και τα δικαιώματά του. Αν δει κανείς τα διαφημιστικά τους αναφέρονται όλα στο λαό για τον λαό, «εμείς βοηθούμε το λαό», «εμείς παλεύουμε για το λαό» και αλλά τόσα πολλά για μια καταραμένη ψήφο...

Πέραν τούτου, μας κάνει έκπληξη το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ θυμήθηκε την λέξη απελευθέρωση που τόσο καιρό την είχε βγάλει από το λεξιλόγιό του. Φυσικά λόγο το εκλογών. Όμως, είναι να διερωτάται κανείς πως όποιος μιλά για απελευθέρωση να χαρακτηρίζεται «ονειροπόλος» και «ακραίος» και την ίδια στιγμή να φέρουν την απελευθέρωση στη δική τους προεκλογική συνθηματολογία. Κατάλαβαν πως ο λαός ξυπνά, κουράστηκε από τα κούφια λόγια και τους οδυνηρούς ιστορικούς συμβιβασμούς που είμαστε αναγκασμένοι (!) να δεχθούμε. Όσον αφορά, επίσης, το κόμμα του Εργαζομένου λαού, στα προεκλογικά του σλόγκαν αναφέρει το πασίγνωστο «για το μέλλον της Κύπρου, για την Κύπρο του μέλλοντος». Δεν έχουν ακριβώς απαντήσει όμως, αν στο μέλλον της Κύπρου αυτό εντάσσεται και η εκ περιτροπής προεδρία μαζί με την σταθμισμένη ψήφο. Όσον αφορά το ΔΗ.ΣΥ. δε χρειάζεται να σχολιασθεί τι ονειρεύεται ακριβώς για τον τόπο μας, αφού ξέρουμε καλά την απάνταση στο δημοψήφισμα του 2004. Το να θυμάστε κύριοι, να αγαπάτε το λαό ένα μήνα πριν τις εκλογές δεν σας καθιστά λαϊκό, αγνό κόμμα αλλά συμφεροντολογικό.

Ταυτόχρονα θα ήθελα να σχολιάσω και το εξής. Μιλάτε για ευλύγιστη πορεία στο κυπριακό τον καιρό που ο κ. Χριστόφιας συμφώνησε (πάντα με την συνοδεία γεύματος με τον πολιτικό Αττιλάρχη)  για την σταθμισμένη ψήφο  -όπως προαναφέρθη-  όπου οι πέντε ψήφοι του Ελληνοκυπρίου πολίτη θα εξισώνονται με τη μια ψήφο του Τουρκοκυπρίου. Να έχουμε τρομερά κοινωνικά προβλήματα όπως η ανεργία, η παρακμή σε φορείς από την οικονομική κρίση και εσείς να νοιάζεστε μόνο για τα κόμματα. Κομματάρχες, νομίσατε πως έχετε να κάνετε με ένα χωριό στα ορεινά αλλά είναι χώρα κύριοι και είναι η πατρίδας μας, όχι το συμφέρον κανενών από εμάς.

Έχετε καταντήσει γελοίοι με τις εκλογές σας!



*Από μέλος της Ε.Φ.Ε.Ν.

Αγία και Μεγάλη Παρασκευή

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: “H ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”

«Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Παρασκευή, τὰ ἅγια καὶ σωτήρια καὶ φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν, τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰ κολαφίσματα, τὰς ὕβρεις, τοὺς γέλωτας, τὴν πορφυρᾶν χλαίναν, τὸν κάλαμον, τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἤλους, τὴν λόγχην, καὶ πρὸ πάντων, τὸν σταυρόν, καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι' ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο, ἔτι δὲ καὶ τὴν τοῦ εὐγνώμονος Ληστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ, σωτήριον ἐν τῷ Σταυρῶ ὁμολογίαν».


Την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή ενθυμούμαστε τα φρικτά Πάθη που υπέστη ο Χριστός και την μέρα αυτή καθιερώθηκε αυστηρή νηστεία. Μετά το αρχιερατικό συμβούλιο, ο Ιησούς Χριστός έρχεται αντιμέτωπος με την πολιτική εξουσία της τότε εποχής στην Ιουδαία, που ακούει στο όνομα Πόντιος Πιλάτος και αργότερα εισχωρεί στα βάναυσα και κακούργα χέρια των στρατιωτών. Του φορούν κόκκινη χλαμύδα, τοποθετούν στο κεφάλι Του ακάνθινο στεφάνι και του δίνουν στο χέρι καλάμι συμβολικό σκήπτρο. Τον προσκυνούν χλευαστικά, τον μαστιγώνουν, τον φτύνουν και τον χλευάζουν.

Έπειτα, του φορτώνουν τον Σταυρό στους ώμους και ξεκινούν για τον λεγόμενο κρανίου Τόπου, δηλ. τον Γολγοθά. Εκεί Τον σταυρώνουν, ανάμεσα σε δύο ληστές δεχόμενος τις βλασφημίες όσων βρίσκονται εκεί και οι στρατιώτες τον ποτίζουν χολύ και ξύδι.

Οι εφτά λόγοι του Χριστού πάνω στον σταυρό:

Ο Θεάνθρωπος από την ώρα που ανέβηκε στον Σταυρό μέχρι που παρέδωσε το πνεύμα του, αναφώνησε μερικά λόγια. Οι λόγοι αυτοί του Ιησού έχουν σωτηριώδη σημασία γιατί μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του εδώ στη γη, ο Χριστός έκανε οτιδήποτε έχει σχέση με τη σωτηρία των ανθρώπων.

Ο πρώτος λόγος ακούστηκε αμέσως μετά τη σταύρωση και απευθυνόταν προς τον Πατέρα Του, χωρίς να επικαλείται τη βοήθειά του αλλά για να ζητήσει συγχώρεση των στρατιωτών: “Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι”, δηλ. Πατέρα συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.

Ο δεύτερος λόγος είναι η απάντηση σε μια φωνή μετανοίας και πίστεως αυτής του “ευγνώμονος ληστού”: “Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν το Παραδείσω”, δηλ. αλήθεια σου λέω, σήμερα Θα είσαι μαζί Μου στον Παράδεισο. Αυτό έγινε διότι ο ληστής μετανόησε πραγματικά και κατάλαβε το λάθος του. Την τελευταία στιγμή ενώ ταπεινώθηκε, κατάλαβε το λάθος του και πράγματι ο Κύριος, ο Θεός της αγάπης, τον συγχώρεσε και τον έβαλε μαζί Του στον παράδεισο.

Ο τρίτος λόγος είναι λόγος στοργής και πρόνοιας προς τη μητέρα του: “Γύναι, ιδού ο Υιός, είτα λέγει τω μαθητή: Ιδού η μήτηρ σου”. Δηλ. γυναίκα, κυρία, Δέσποινα, αυτός εδώ (Ιωάννης) θα είναι από τώρα ο γιός σου κι ύστερα στον Ιωάννη: Αυτή τώρα, δηλ. η Θεοτόκος είναι η μητέρα σου.

Ο τέταρτος λόγος Του, είχε μεγάλο βάθος, αλλά ταυτόχρονα και τραγικότητα. Από δε έκτης ώρας σκότος εγένετο επί πάσαν την γην εως ώρας ενάτης. Περί δε την ενάτην ώραν ανεβόησεν ο Ιησούς φωνή μεγάλη λέγων “ηλί ηλί, λαμά σαβαχθανί; τουτ’ έστι Θεέ μου Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες;” Δηλαδή, από το μεσημέρι ως τις 3 το απόγευμα έπεσε σκοτάδι σε όλη τη γη και γύρω στις 3 ο Χριστός κραύγασε με δυνατή φωνή την φράση αυτή.

Ο πέμπτος λόγος ήταν μια μόνο λέξη “διψώ” και αυτό το είπε για να εκπληρωθεί η προφητεία της Γραφής.

Ο έκτος λόγος του Θεανθρώπου είναι και ο προτελευταίος λόγος της αγωνίας του Σταυρού. Το έργο της λύτρωσης έχει φτάσει στο τέλος. “Τετέλεσται”, δηλ. τώρα όλα εκπληρώθηκαν.

Ο έβδομος και τελευταίος λόγος είναι η φωνή θριάμβου. Με αυτόν ο Κύριος διακηρύσσει όι νίκησε την αμαρτία. Φεύγει όχι γιατί το ήθελαν οι εχθροί του, αλλά γιατί το θέλει μόνος του. “Πάτερ εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου”, δηλ. Πατέρα στα χέρια σου παραδίσω το πνεύμα μου. Μόλις το είπε αυτό, Ξεψύχησε. Η άψυχη κτίση τρέμει από φόβο και η γη δέχεται σεισμό.

Στο τέλος, λογχίζεται από τους στρατιώτες και από το σώμα Του τρέχει αίμα και νερό. Φτάνει με την σειρά του, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία μαζί με τον Νικόδημο, αποκαθηλώνουν τον Ιησού από το σταυρό και αρωματίζουν το Πανάγιο και άχραντο σώμα Του, το τυλίγουν σε καθαρό σεντόνι και στη συνέχεια, οι δύο κρυφοί μαθητές του Χριστού “απέθεσαν” το Σώμα Του σε “καινόν μνημείον”, σε ένα καινούργιο μνημείο δηλ. και έπειτα για την ασφάλεια του νεκρού έβαλαν στην είσοδο του μνημείου ένα βαρύ και μεγάλο λίθο που ήταν αποκλειστικά για τον τάφο αυτό.

Την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή, ψάλλονται οι τρεις διαφορετικές πτυχές των εγκωμίων, πολλά κοντάκια και απολυτίκια και ένας από τους πιό γνωστούς ψαλμούς είναι:«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γὴν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδὴ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἓν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἦλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνούμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν»

Μετάφρασις:

«Σήμερα κρεμάται πάνω στο ξύλο (του Σταυρού) Εκείνος που πάνω στα νερά κρέμασε τη γη. Στεφάνι από αγκάθια φοράει στο κεφάλι ο Βασιλιάς των Αγγέλων, Ντύνεται με ψεύτικη βασιλική χλαμύδα, Αυτός που ντύνει με σύννεφα τον ουρανό, Δέχτηκε ράπισμα Εκείνος που (με το βάπτισμά Του) στον Ιορδάνη ελευθέρωσε τον Αδάμ (το ανθρώπινο γένος). Με καρφιά καρφώθηκε ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Με λόγχη τρυπήθηκε ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμε τα Πάθη Σου, Χριστέ. Δείξε μας και την ένδοξη Ανάστασή Σου».

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Αγία και Μεγάλη Πέμπτη

AΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ: “Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ” 

«Τὴ Aγία καὶ Mεγάλη Πέμπτη, οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἔκ τε τῶν θείων Ἀποστόλων, καὶ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων, παραδεδώκασιν ἡμῖν τέσσαρά τινα ἑορτάζειν, τὸν ἱερὸν Νιπτήρα, τὸν μυστικὸν Δεῖπνον (δηλαδὴ τὴν παράδοσιν τῶν καθ' ἡμᾶς φρικτῶν Μυστηρίων), τὴν ὑπερφυὰ Προσευχήν, καὶ τὴν Προδοσίαν αὐτήν».


Το βράδυ αυτό διεξάγεται ο Μυστικός Δείπνος, όπου ο Χριστός ευλογεί τον άρτο και τον οίνο και με αυτό το γεγονός παραδώνει το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας που θα είναι αιώνιο λόγω της παρουσίας Του στην Εκκλησία. Ακολούθως, ο Θεάνθρωπος θέλοντας να δείξει πως δεν ήταν δυνατόν να καθίσει μαζί τους ο άνομος, δηλ. ο προδότης Του, λέει στους μαθητές Του “Εις εξ’ υμών παραδώσει με, ο εσθίων μετ’ εμού”, ότι δηλ. ένας από αυτούς θα τον προδώσει και κατ’ επέκταση θα τον προδώσει. Κανένας από τους μαθητές Του, δεν περίμενε να ακούσει τέτοια λόγια κι άρχισαν να διερωτούνται και να τον ερωτούν ποιός ήταν αυτός. Ο Ιησούς απάντησε με τη φράση “Εκείνος εστίν ω εγώ βάψας το ψωμίον επιδώσω” κι έτσι ακριβώς βουτώντας ένα κομμάτι άρτο στο φαγητό το έδωσε στον Ιούδα. Ο προδότης μαθητής στη φράση του Ιησού “ό ποιείς, ποίησον τάχιον”, δηλ. ότι είναι να κάνεις κάνε το γρήγορα, σηκώθηκε κι έφυγε βιαστικά χάνοντας έτσι την επαφή του με τους μαθητές και τον Θείο Διδάσκαλό του.

Έπειτα, ο Κύριος ακολούθησε στη σύσταση του Μυστηρίου λαμβάνοντας τον άρτο κι αφού ευχαρίστησε τον έκοψε σε τεμάχια και τον έδωσε στους μαθητές Του λέγοντάς τους “Λάβετε φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου, το υπέρ ημών διδόμενον”. Ύστερα πήρε το ποτήρι με τον οίνο κι αφού ξαναευχαρίστησε τον Θεό Πατέρα Του, έδωσε στους μαθητές Του να πιούν λέγοντάς τους “Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο γαρ εστί το αίμα μου, το της Καινής Διαθήκης, το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών”. Κατά την υπόλοιπη ώρα, τα λόγια του Ιησού Χριστού προτρέπουν τους μαθητές να είναι ενωμένοι και να περιβάλλονται από αγάπη έτσι ώστε να δώσουν στον κόσμο ότι κι Αυτός έδωσε σε αυτούς.

Εν συνεχεία, ακολουθεί ο Νιπτήρ, όπως λέγεται σήμερα, κατά τον οποίο ο ίδιος ο Θεάνθρωπος άλειψε με μύρα τα πόδια των μαθητών Του, γεγονός που μας δείχνει ότι πρέπει να εκδηλώνουμε την αγάπη μας με ταπεινοφροσύνη. Ακολούθως, ο Κύριος αποσείρεται στο όρος των Ελαιών και μετά το τέλος της τελευταίας Του προσευχής, γνωστή ως αρχιερατική προσευχή Του Ιησού, φθάνει ο Ιούδας με τη συνοδεία στρατιωτών και μεγάλο πλήθος και με ένα φιλί προδίδει τον Διδάσκαλό Του. Εκείνη τη στιγμή συλλαμβάνεται και οδηγείται στο παράνομο συμβούλιο των πρεσβυτέρων και στον ανώτατο αρχιερέα Καιάφα. Εν τω μεταξύ, ο θερμόαιμος Πέτρος που ακολουθεί Τον Κύριο στην αρχιερατική αυλή τον αρνείται λίγο πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις φορές. Ενώπιον του αρχιερατικού συμβουλίου πλέον, εξορκίζεται να πει την αλήθεια αν δηλ. ο ίδιος είναι ο Χριστός, ο Υιός Του Θεού και λέγοντας την αλήθεια κρίνεται δήθεν ένοχος επειδή τάχα βλαστήμησε. Στη συνέχεια, τυγχάνει της άκρας ταπείνωσης, αφού χλευάζεται, τον φτύνουν, τον χαστουκίζουν και τον εμπαίζουν συνεχώς μέχρι το πέρας της νύκτας.

Κατά την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη, όπου κορυφώνεται το δράμα Του Ιησού Χριστού μετά την προδοσία, στις εκκλησίες μας, τη νύκτα αυτή γινόμαστε αποδέκτες των 12 Ευαγγελίων και ακούμε το απολυτίκιον:

«Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτήρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνη χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλω τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοί».

Μετάφρασις:

«Την ώρα που οι δοξασμένοι μαθητές, στο μυστικό Δείπνο, καθώς τους έπλενε ο Κύριος τα πόδια, φωτίζονταν, ο ασεβής Ιούδας, άρρωστος από φιλαργυρία, βυθιζόταν στο πνευματικό σκοτάδι. Παραδίδει σε παράνομους κριτές. Εσένα το Δίκαιο Κριτή. Κοίτα καλά τον Ιούδα. Εσύ που αγαπάς πολύ τα χρήματα (και σκέψου), πως γι’ αυτά έφτασε στο κατάντημα να απαγχονισθεί. Απόφευγε την απληστία της ψυχής του Ιούδα που τόλμησε τέτοια φοβερά έργα (να κάνει) κατά του Διδασκάλου του. Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε, που είσαι προς όλους αγαθός».


Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Αγία και Μεγάλη Τετάρτη

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: “Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”
«Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Τετάρτη, τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρω Πόρνης γυναικός, μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονε.»


Η Εκκλησία μας την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη υπενθυμίζει τις γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Χριστό. Οι γυναίκες αυτές, καταρχήν, που άλειψαν τον Κύριο ήταν δυο. Η μία τον άλειψε πολύ καιρό πριν το μαρτύριο και ήταν πόρνη και η άλλη λίγες μέρες πριν την κορύφωση του δράματος Του και ήταν ενάρετη και φρόνιμη. Η πόρνη με το μύρο εκείνο, άλειψε τα πόδια και το κεφάλι του Ιησού και στη συνέχεια το σκούπισε με τα μαλλιά της.

Με την πράξη αυτή της πόρνης, καλούμαστε να τιμήσουμε την ιερή αυτή μέρα όπου η γυναίκα έδειξε την έμπρακτη και ειλικρινή μετάνοιά της κι έτσι ο Χριστός εισάγει μια νέα αντίληψη μακριά από τα ταμπού της τότε εποχής στην Ιουδαία, ότι δηλ. ο άνθρωπος δεν είναι αμαρτωλός από τη φύση του αλλά είναι πνευματικά ασθενής και χρειάζεται βοήθεια. Έτσι, λοιπόν, θέτει ως φάρμακο της πνευματικής ασθένειας την μετάνοια η οποία γκρεμίζει την αμαρτία και θέτει νέους δρόμους, προς την εποχή του ελέους και της χάρητος.

Η πράξη μετανοίας της πόρνης, δείχνει σε εμάς πως αν δεν συντριβούμε σαν εκείνη έτσι ώστε να μετανοήσουμε δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε τον Χριστό και να συμπορευτούμε μαζί Του στον δρόμο προς τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του.

Την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, η εκκλησία μας ταυτόχρονα με το γεγονός της μετάνοιας της πόρνης, αναφέρει συγχρόνως και την προδοσία του Ιούδα, όπου ο τελευταίος συμφωνεί με το συμβούλιο των αρχιερέων και των πρεσβυτέρων την προδοσία Του Διδασκάλου του με αντάλλαγμα 30 αργύρια.

Την Αγία Τετάρτη, ψάλλονται κοντάκια υπέρ της Πόρνης γυναίκας, Ευαγγελικές περικοπές και υμνείται για τελευταία βραδιά το απολυτίκιον του Νυμφίου.


Eθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Αγία και Μεγάλη Τρίτη

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ: "ΤΑ Τ Α Λ Α Ν Τ Α"
«Τὴ Αγία καὶ Μεγάλη Τρίτη, τῆς τῶν δέκα Παρθένων παραβολῆς, τῆς ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα»


Ακούμε την παραβολή των Δέκα Παρθένων, οι οποίες είναι οι ψυχές μας και η προμήθεια λαδιού για το λυχνάρι είναι ο επίγειος συνεχής αγώνας για να κάνουμε το θέλημα Του Θεού, δηλαδή να τερματίζουμε την επαφή μας με στοιχεία παρρίσακτα αλλά να στρατευόμαστε υπέρ της πνευματικής μας προόδου.

Οι παρθένες συμβολίζουν τις ψυχές που λαχταρούν την ένωσή τους με τον Νυμφίο της Εκκλησίας, τον Σωτήρα δηλαδή Χριστό.

Έτσι, λοιπόν, η Εκκλησία μας προετοιμάζει να υποδεχθούμε τον ουράνιο Νυμφίο, ο οποίος θα φτάσει σε εμάς είτε την στιγμή του θανάτου μας είτε κατά τη Δευτέρα Παρουσία.

Την Μεγάλη Τρίτη, υπενθυμίζεται το χρέοςς των πιστών, με την αναφορά των ταλάντων, ότι έχουμε την υποχρέωση όλοι μας να καλλιεργήσουμε τα χαρίσματα που ο ίδιος ο Κύριος έδωσε σε εμάς.

Κατά την υμνολογία της Αγίας Τρίτης, εκτός από διάφορα κοντάκια και την Ευαγγελική περικοπή, επαναλαμβάνεται το απολυτίκιον του Νυμφίου.


Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Αγία και Μεγάλη Δευτέρα

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ: “ΙΔΟΥ Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ…”

«Τὴ ἁγία καὶ μεγάλη Δευτέρα, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου, καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης Συκῆς»


Κατά τη Μ.Δευτέρα επικαλούμε ανάμνηση του ενάρετου Ιωσήφ (γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και απόγονος του Αβραάμ) ο οποίος αποτελεί τύπο Του Κυρίου Ιησού Χριστού. Θεωρήθηκε δηλ. προεικόνιση του Χριστού γιατί και Αυτός, ήταν αγαπητός Υιός του Πατρός (όπως κι ο Ιωσήφ), φονεύθηκε από τους Ιουδαίους, πουλήθηκε από τον μαθητή Του (εδώ ο Ιωσήφ πουλήθηκε από τα αδέρφια του) και βασανίσθηκε.

Επίσης την Μ.Δευτέρα επικαλούμε ανάμνηση και της άκαρπης συκής (που τότε συμβόλιζε τη Συναγωγή των Εβραίων) την οποία ο Θεός καταράσθηκε, διότι δεν είχε πνευματικούς καρπούς, έτσι όπως και σήμερα ο κάθε άνθρωπος που στερείται πνευματικών καρπών, δηλαδή αγαθών.

Με το παράδειγμα της συκής, η Εκκλησία μας θέλει να μας οδηγήσει προς αγώνες πνευματικούς για την κατάκτηση αγαθών.

Την Αγία και Μεγάλη Δευτέρα, η υμνογραφία αναφέρεται και στο θέμα της ελεύσεως Του Χριστού προς το Πάθος, με το απολυτίκιον:

«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μὴ τῶ ὕπνω κατενεχθής, ἵνα μῄ τῶ θανάτω παραδοθής, καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθής, ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα. Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός, διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς».

Μετάφρασις:

«Ο Χριστός, ο Νυμφίος (της Εκκλησίας) να, έρχεται ξαφνικά μέσα στην νύχτα. Μακάριος αυτός που αγρυπνεί και τον περιμένει. Αντίθετα, είναι ανάξιος εκείνος που θα τον εύρει ράθυμο και αμελή. Πρόσεχε, λοιπόν, ψυχή μου, μη τυχόν και καταληφθείς από τον (πνευματικό) ύπνο, για να μην παραδοθείς στον πνευματικό θάνατο, Κι έτσι κλειστείς έξω από την (ουράνια) βασιλεία. αλλά φρόντισε να συνέλθεις και φώναξε δυνατά: Άγιος, άγιος, άγιος είσαι Εσύ ο Θεός μας. δια της Θεοτόκου ελέησέ μας».


Eθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Κυριακή των Βαϊων

«Ὡσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου,ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ»


“Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και τελεσθήσεται πάντα τα γεγραμμένα για των Προφητών τω Υιώ του ανθρώπου”, είπε ο Ιησούς αφού συγκέντρωσε τους μαθητές του, όταν το Πάσχα πλησίασε.

Θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στην πόλη της Σιών κι ο κόσμος φώναζε: “Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, βασιλεύς του Ισραήλ”, που σημαίνει: “Δόξα στο Θεό! Ευλογημένος αυτός που έρχεται σταλμένος από τον Κύριο! Ευλογημένος ο βασιλιάς του Ισραήλ!”

Αναβρασμός μεγάλος στη πόλη, ένθερμη και ενθουσιώδες υποδοχή “Μετά Βαίων και κλάδων” καθώς έφθανε ο Υιός του Θεού καθισμένος επί του όνου στη γη της Ιερουσαλήμ.

Ο Χριστός χωρίς να δίνει καμία σημασία στις τιμές, στη στιγμιαία δόξα και στις εκδηλώσεις, περιμένει καρτερικά την ημέρα που θα θανατωθεί πάνω στον σταυρό και θα κατανικήσει το θάνατο χαρίζοντας έτσι τη ζωή σε εμάς.

Οι άνθρωποι, και τότε όπως και σήμερα, φοράνε τα καλά τους ρούχα, συγκινούνται και ενθουσιάζονται όμως παρόλα αυτά μένουμε άπρακτοι και δεν τον ακολουθούμε στο μαρτύριο, παραμένοντας στασημοποιημένοι στις εξωτερικές εκδηλώσεις.

Γι΄αυτό, εάν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε τον Ιησού Χριστό πρέπει να έχουμε τη διάθεση να συμπορευτούμε μαζί του, να τον ακολουθήσουμε δηλαδή, και γενικότερα να έχουμε θέληση. Διότι μόνο η θέληση λείπει από τους ανθρώπους, για τα υπόλοιπα φροντίζει ο Θεός.

Κατά την Υμνολογία της Κυριακής των Βαίων ακούμε στις εκκλησίες μας, το απολυτίκιον:

«Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον, Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Μετάφρασις:

«Θέλοντας Χριστέ και Θεέ μας να δείξεις, προ της σταυρικής Σου Θυσίας, ότι είναι βέβαιο πράγμα η ανάσταση όλων των νεκρών, ανέστησες εκ νεκρών τον Λάζαρον · Για τούτο και εμείς, μιμούμενοι τα παιδιά που σε υποδέχθηκαν κατά την είσοδό Σου στην Ιερουσαλήμ, κρατούμε στα χέρια μας τα σύμβολα της νίκης, τα βάϊα και βοώμε προς Εσένα, τον νικητή του θανάτου: Βοήθησέ μας και σώσε μας, Συ που ως Θεός κατοικείς στα ύψιστα μέρη του ουρανού, ας είσαι ευλογημένος Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο».


Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

Εβδομάδα των Παθών

"Xριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
χαρισάμενος..."

Πάνω απ΄όλα για εμάς, κατ’ εξοχήν κομμάτι του βίου μας και της μέχρι τώρα ζωής μας, αποτελεί εκτός από την Εθνική μας φυσιογνωμία που είναι πέρα για πέρα Ελληνική και η θρησκευτική μας ταυτότητα. Κομμάτι μας, δηλαδή, εκτός από την Εθνική υπερηφάνεια που προέρχεται από την τιμή του να λεγόμαστε Έλληνες, αποτελεί και η Ορθόδοξη Χριστιανική μας πίστη.

Έτσι λοιπόν, θεωρήσαμε αναγκαίο στο ενημερωτικό μας υλικό – ανάμεσα στα τόσα και τόσα ονόματα ηρώων που έπεσαν τιμώμενοι το χρέος προς την πατρίδα και την πίστη στον σταυρό - να συμπεριληφθεί και ένα μικρό κομμάτι όσο αφορά τη θρησκεία μας, ως Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Για αυτό κι επιλέξαμε το πλέον σημαντικότερο και αξιοθαύμαστο γεγονός της πίστης αυτής. Ένα μικρό κείμενο, ξεκινώντας από τη θριαμβευτική είσοδο του Ιησού Χριστού στην γη της Ιερουσαλήμ, αποτελούμενο από τα Πάθη και την Σταύρωση Του Θεανθρώπου έως την Ανάσταση και την Ανάληψή Του στους ουρανούς.

Συγκίνηση και δέος κατέχει τις καρδιές μας, αναλογιζόμενοι το δράμα που διεξήχθη πριν από δυο και πλέον χιλιάδες χρόνια στον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστό, ταυτόχρονα και με το άκουσμα του δίστιχου στις εκκλησίες μας “σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδαση την γην κρεμάσας," μα παρόλα αυτά μας διαπερνά κι ένα αίσθημα υποχρέωσης και καθήκοντος να γνωρίζουμε τι ακριβώς έγινε, χρησιμοποιώντας στοιχεία βασικά κι αδιάψευστα, στον τόπο εκεί του μαρτυρίου. Ενός μαρτυρίου που ο ίδιος ο Χριστός, πέρασε λόγω της μεγάλης αγάπης του προς εμάς, λόγω της θέλησής του να σώσει τον φθαρτό άνθρωπο από τις αμαρτίες, από την παρακοή και τον ξεπεσμό που είχε φθάσει, αντικρύζοντας την άκρα ταπείνωση, τον χλευασμό, με κορυφαίο γεγονός την πορεία Του προς τον Γολγοθά και την Σταύρωσή Του.

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Έκτακτο!

Με διαταγή του πρόεδρου της Κ.Δ. κ. Χριστόφια απαγορεύεται να διαβάζετε εφημερίδες, έκτος από την Xαραυγή και πέραν της σύνδεσής σας με τον ραδιοφωνικό σταθμό Άστρα. Ο λόγος; Απλός! Όλα τα αλλά κανάλια κάνουν πλύση εγκεφάλου.

Αυτά δήλωσε ο πρόεδρος της Κ.Δ. σε πρόσφατες δηλώσεις του.

Νομίζω Κ. Χριστόφια κάποιοι άλλοι κάνουν πλύση εγκεφάλου στην νεολαία από τα 14 τους μόλις χρόνια… Είναι άλλοι που γίνονται "πρόβατα" στο κόμμα και φανατίζονται. Είναι άλλοι που βάζουν ψηλά τον πήχυ όσον αφορά το συμφέρον... του κόμματος! Επιτέλους, ας ανοίξετε τα μάτια σας και ας σταματήσετε να κρύβεστε και να προσπαθείτε να δικαιολογηθείτε για τα λάθη σας.

Ο κόσμος ξυπνά και δεν αντέχει άλλο αυτή την πολιτική!


Από μέλος της Αυτόνομης Κίνησης Μαθητών
Ε.Φ.Ε.Ν

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Ο Ιμπεριαλισμός είναι θανάσιμος κίνδυνος. Τον αντικρίσαμε πρόσφατα στην Παλαιστίνη, τον αντικρίζουμε καθημερινά στο δικό μας Πενταδάκτυλο. Στις διαπραγματύσεις, στα επαναπροσεγγιστικά δείπνα, στα φιλοτουρκικά σεμινάρια, στα προδοτικά σχέδια.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΘΥΜΑΤΩΝ-ΘΥΤΩΝ
''Η ηττοπάθεια βλάπτει σοβαρά την πατρίδα μας''

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Δεν τη ξεχνούμε...

Δεν τη ξεχνούμε, δεν τη ξεχνούμε την Κύπρο μας την Ελληνική-Ελληνική!
κι' όσο θα ζούμε θα προσπαθούμε να γίνει ελεύθερη κι' αυτή. {δις}

Βουβές καμπάνες, σβησμένες δάδες, ερειπωμένες, αδειανές εκκλησιές,
λίγο ακόμα έφτασε η ώρα, δύστυχη σκλάβα πια μην κλαίς.{δις}
...
Ποθεί η καρδιά μας τα λάβαρα μας στον Πενταδάκτυλο και στον Καραβά-Καραβά
και στην Κερύνεια και στο Βαρώσι'κει θα στηθούν παντοτινά.{δις}

Δέξου Χριστέ μας τις προσευχές μας το αίμα έγινε πια ποταμός-ποταμός
οδήγησέ μας, βοήθησέ μας της νίκης χάρισε μας φως.{δις}

Δεν την ξεχνούμε, δεν την ξεχνούμε τη Βόρεια Ήπειρο την Ελληνική-Ελληνική!
κι' όσο θα ζούμε θα προσπαθούμε να γίνει ελεύθερη κι' αυτή.{δις}
 

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ



Την 1η Απριλίου θα πραγματοποιηθεί πορεία εις μνήμης του ένδοξου Απελευθερωτικού- Ενωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Η πορεία θα ξεκινήσει η ώρα 3μ.μ από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας και θα κατάληξη στο στάδιο Ελευθερίας-Τάσος Παπαδόπουλος. Μετά θα ακολουθήσει εκδήλωση στο στάδιο. Παρακαλούμε τον κάθε Έλληνα Κύπριο να έρθει στην πορεία και στην εκδήλωση για να κάνουμε το ελάχιστο γι’αυτούς που στην ζωή τους όρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες.
ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!
ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 97797987

Συνέντευξη από τον Κώστα Κατελάρη

Εισαγωγή:
Μέσα από την αιωνόβια ιστορία μας, η 1η Απριλίου 1955 προβάλλει ως η ωραιότερη και λαμπρότερη σελίδα των τελευταίων χρόνων. Είναι μέρα των ελεύθερων ανθρώπων, των γιγάντων και των ηρώων. Η αδούλωτη και ανυπότακτη ελληνική ψυχή δεν μπόρεσε να δεχτεί και να αναγνωρίσει ποτέ τους Άγγλους κατακτητές και έμεινε ελεύθερη. Έμεινε ελεύθερη έστω και αν οι Άγγλοι από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στο νησί προσπάθησαν να ταπεινώσουν τους Έλληνες κατοίκους της. Αμφισβήτησαν την ελληνικότητά τους, τη γλώσσα τους, έκαναν επεμβάσεις στην παιδεία έχοντας ως στόχο τη διαμόρφωση κυπριακής συνείδησης, αλλά δεν τα κατάφεραν. Και σαν το πλήρωμα του χρόνου έφτασε ο ένοπλος αγώνας ξεκίνησε στα χωριά, στις πόλεις, στους κάμπους και στα βουνά, ταράζοντας συθέμελα με τις εκρήξεις του, όχι μόνο την αγγλική αυτοκρατορία αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν ιδέα και οι Άγγλοι πολεμώντας την Ε.Ο.Κ.Α. πολεμούν μια ιδέα που δε νικιέται ποτέ. Το αίμα ποτάμι, οι κραυγές από τα βασανιστήρια να σκίζουν τον ουρανό και ο πόνος αβάστακτος, αλλά ο πόθος για τη Λευτεριά άσβεστος. Ένας πόθος που καίει τα σωθικά του καθενός και γίνεται τραγούδι στο στόμα των μικρών μαθητών.


1959:
Ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α τελείωσε. Η Κύπρος άρχισε να αναπνέει ελεύθερο αέρα. Τα κρατητήρια άνοιξαν, οι κρατούμενοι επέστρεψαν στα σπίτια τους και στις οικογένειες τους. Οι αντάρτες κατέβηκαν από τα βουνά, όλοι μικροί και μεγάλοι ξεχύθηκαν στους δρόμους να πανηγυρίσουν. Ήταν κάποιοι όμως που δεν γύρισαν. Ήταν αυτοί που έπεσαν στο πεδίο της τιμής. Σ’ ένα φτωχικό σπίτι στο Επισκοπειό Λευκωσίας, μια μάνα καρτερά το γιό της να γυρίσει από το ανταρτικό. Αλίμονο όμως στην κυρία Ειρήνη που δεν γνωρίζει πως ο γιος της είναι νεκρός εδώ και 14 μήνες. Πως μια φοβερή έκρηξη κομμάτιασε το παιδί της. Ο κλήρος έλαχε σε τρεις μόνο ανθρώπους να γνωρίζουν το τρομερό γεγονός. Τον Κώστα αδελφό του ήρωα. Το Θεμιστοκλή γαμπρό του και τη πιο τραγική φιγούρα, τον Παπά Χαράλαμπο που τον έθαψε και αναγκαζόταν να παίζει θέατρο αφού από τη μια έκανε δέηση και από την άλλη από μέσα του τον μνημόνευε . Πόση δύναμη χρειάζεται κάποιος να πει μιας μάνας που ετοιμάζεται να αγκαλιάσει από στιγμή σε στιγμή το γιο της, ότι είναι νεκρός;


Κύριο Μέρος:
Συνέντευξη

1. Είχατε γνώση για την επιθυμία του Παντελή να βγει στα βουνά; Πώς αντιδράσατε με την απόφαση του;
Φυσικά και ήξερα την επιθυμία του να βγει στα βουνά. Ήμουν και εγώ στην οργάνωση και γνώριζα κάθε κίνησή του. Αντέδρασα πολύ ευνοϊκά, γιατί ήξερα την μεγάλη αγάπη που έτρεφε προς την πατρίδα.


2. Είχατε επικοινωνία μαζί του;  Πώς μαθαίνατε νέα του από το μέτωπο;
Δυστυχώς  μετά από την απόδραση του δεν είχαμε επικοινωνία για τρεις μήνες, γιατί όταν βγήκε στα βουνά δεν σκέφτηκε να κατέβει όπως οι άλλοι.  Κάποιες στιγμές όμως, σκέφτηκε να έρθει στο χωριό να δει τη μητέρα μας από τον Αγ. Ιωάννη Μαλούντας, επειδή ήταν κοντά γύρω στα 8-10 μίλια και μπορούσε να έρθει πεζός, αλλά δεν βρήκε την ευκαιρία. Τα νέα του τα μαθαίναμε από επιστολές οι οποίες στέλνονταν μέσω του συνδέσμου. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργούσε η οργάνωση.


3. Όταν σας αποκάλυψε ο Τομεάρχης της περιοχής ότι ο Παντελής πέθανε  και ο Αρχηγός Γρίβας σας είπε να το κρατήσετε κρυφό, ακόμη και από τη μητέρα σας,  ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό σας;
Παρ’ ότι θέλαμε να τον αποχαιρετήσουμε, εντούτοις το δεχτήκαμε για το καλό της οργάνωσης και την ασφάλεια της, για να μην εξαρθρωθεί η οργάνωση της περιοχής, γιατί γίνονταν συλλήψεις και ανακρίσεις. Οι σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό μου ήταν η μητέρα μου που θα ήθελε να αποχαιρετήσει το γιο της.


4. Πώς μπορέσατε να κρατήσετε κρυφό 14 ολόκληρους μήνες ένα τόσο μεγάλο μυστικό από τη μητέρα σας; Τι σας έδινε δύναμη να της κρύψετε το χαμό του παιδιού της; Μπήκατε στον πειρασμό να της το αποκαλύψετε;
Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Υπήρχαν μέρες που έκλαιγα το βράδυ είτε στο κρεβάτι μου, είτε κάτω από ένα δέντρο, όχι γιατί έχασα τον αδελφό μου, αλλά επειδή δεν μπορούσα να το αποκαλύψω στην μητέρα μου. Μου έδινε δύναμη η μεγάλη αγάπη που έτρεφα προς την οργάνωση και ήθελα την ασφάλειά της. Δεν μπήκα στον πειρασμό καμιά φορά να της το αποκαλύψω, γιατί όπως σας είπα προηγουμένως ήθελα να προστατέψω την οργάνωση και ταυτόχρονα την πατρίδα.


5. Όταν τελείωσε ο αγώνας και όλοι οι αντάρτες κατέβαιναν από τα βουνά και η μητέρα σας περίμενε με ανυπομονησία τον Παντελή εσείς τι κάνατε; Πώς νιώθατε;
Δυστυχώς την κοροϊδεύαμε ακόμα. Της λέγαμε ότι ήταν κτυπημένος έτσι ώστε να έλεγε καλύτερα να πέθαινε παρά να βασανιζόταν για ολόκληρη την ζωή του. Ένιωθα πολύ άσχημα, γιατί κάναμε θέατρο, «παίζαμε» με το πόνο της. Να πω σε αυτό το σημείο κάποιες φορές μέσα στο σπίτι βάζαμε φωτογραφίες ηρώων για να τους βλέπει και να εξυψώσουμε  το ηθικό της, την κάναμε να  νιώθει περήφανη γι’ αυτούς που χάθηκαν για την Κύπρο μας, για την Ελευθερία της. ‘Ετσι ώστε όταν θα το μάθαινε να ένιωθε περηφάνια για το γιο της. Οι μόνοι που τα γνωρίζαμε ήμουν εγώ και ο γαμπρός μου.  Αναγκαστήκαμε μετά από διλλήματα ποιος θα της το πει, αποφασίσαμε να της το αποκαλύψουμε την τελευταία μέρα που θα κατέβαιναν οι αντάρτες από τα βουνά, μετά το τέλος του αγώνα.


6. Πώς ανακοινώσατε στην οικογένεια το χαμό του  αδελφού σας;
Η μητέρα μου καθώς περίμενε με ανυπομονησία το γιο της, την φώναξα και την έβαλα μέσα στην αγκαλιά μου και γύρω  γύρω τα αδέλφια μου να  ακούν με αγωνία. Λέγοντας τα εξής λόγια: «Μάνα, πάντα σου ελάλες ότι οι ήρωες της ΕΟΚΑ εν το καμάρι μας, ότι εθαύμαζες τους για το θάρρος τους τζιαι την αντοχή τους. Συγχώρα με! Και εσύ είσαι μια μάνα που πρέπει να σε θαυμάζουν, γιατί έδωκες στον αγώνα μας τον καλύτερο σου γιο, τον Παντελή μας. Επέθανε πριν 14 μήνες. Έκαμεν έκρηξη το κρησφύγετο του. Εθάψαμεν τον κρυφά». Εκείνη τη στιγμή άρχισαν να κλαίνε, μα πιο πολύ η μητέρα μας, έκλαιγε με λυγμούς και φώναζε τον Παντελή.


7. Πώς αντιμετώπισε τη θυσία του; Με περηφάνια, με τιμή ή με στεναχώρια και απόγνωση;
Την αντιμετωπίσαμε με περηφάνια και θάρρος. Δεν στεναχωρηθήκαμε για το χαμό του, αλλά γιατί δεν τον αποχαιρετήσαμε έτσι όπως έπρεπε και του άξιζε.


8. Ποια ήταν τα λόγια της μητέρα σας όταν της αποκαλύψατε αυτό το μυστικό;
Έκλαψε για το γιο της, αλλά επειδή και αυτή ήταν στην οργάνωση και ήξερε τι γινόταν στο σπίτι μας ήταν περήφανη για τη θυσία του. Τότε μας έβαλε όλα τα αδέλφια στην αγκαλιά της και είπε τα εξής λόγια : «Παιδιά μου, ο Παντελής μας δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Μα θα βρίσκεται πάντα ανάμεσά μας, να μας καθοδηγεί, να μας εμπνέει πως θα αγωνιζόμαστε γα την ελευθερία της πατρίδας μας. Οι αγώνες θέλουν θυσίες, θέλουν ήρωες. Ο Παντελής μας είναι ένας μεγάλος ήρωας, μεγάλος πατριώτης. Μπήκε στην αθανασία». Αμέσως μετά πήγε ο αδελφός μου ο Αντρέας και είπε του Παπά- Χαράλαμπου να έρθει  να κάνει μια επιμνημόσυνη ακολουθία. Όταν τελείωσε και η ακολουθία, η μητέρα είπε αυτά τα λόγια που μου αποτυπώθηκαν στο μυαλό από τότε: «Όταν εφκήκε καταζητούμενος ο Παντελής μας, ήξερα ότι εμπόρεν να σκοτωθεί. Ήξερα ότι η Ελευθερία θέλει θυσίες. Χαλάλιν της Πατρίδας μας ο γιος μου. Το μόνο μου παράπονο είναι που εν ήμουν κοντά του να τον φιλήσω. Είμαι σίουρη  όμως, ότι τον εφίλησε μια άλλη για μένα, μια άλλη που τόσο πολλά αγάπησε ο γιος μου. Εφίλησεν τον η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ».


9. Βλέποντας τους νέους του τότε και του σήμερα  θα μπορούσατε να πείτε ότι οι αξίες και τα ιδανικά, παραμένουν  τα ίδια; Ποιος παράγοντας πιστεύετε ότι επηρεάζει την σκέψη των νέων;
Δυστυχώς η νεολαία μας δεν είναι όπως παλιά. Εμείς ξέραμε ότι μπορούσαμε να σκοτωθούμε στον αγώνα, αλλά δεν μας ένοιαζε, ήμασταν χαρούμενοι, γεμάτοι θάρρος και αντοχή. Θέλαμε η ΕΟΚΑ να πάει μπροστά και να εκπληρώσει το σκοπό της. Σήμερα δεν υπάρχει αυτός ο ενθουσιασμός που πρέπει να υπάρχει. Γι’ αυτό το φαινόμενο φταίει η καλή ζωή και το ότι τώρα οι νέοι δεν νοιάζονται για το εθνικό μας θέμα, τα ιδανικά άλλαξαν δεν είναι όπως πριν που οι νέοι είχαν αξίες και οράματα.


10.  Κατά τη γνώμη σας, εάν ζούσε αυτή τη στιγμή ο αδελφός σας, ποια θα ήταν η άποψη του Παντελή όσον αφόρα τα σημερινά πολιτικά δρώμενα; Πιστεύετε ότι θα συμφωνούσε με τη «λύση», αυτή που μας προτείνουν οι πολιτικοί του σήμερα ή θα συνέχιζε να πιστεύει στο όραμα της λευτεριάς  και θα ήθελε τη λύση για την οποία με το αίμα του πότισε το δέντρο της λευτεριάς, την απελευθέρωση;
Ουδέποτε ο Παντελής θα συμφωνούσε με τη «λύση» της ομοσπονδίας. Εμείς ως οικογένεια είχαμε ακολουθήσει το στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή και του είχαμε απόλυτη εμπιστοσύνη, γιατί ήταν άνθρωπος των έργων και όχι των λόγων. Το μόνο που ήθελε ο Γρίβας ήταν να παραμείνει η Ελληνικότητα στο νησί και να αποκτήσει την Ελευθερία του, χωρίς κάποιο τυραννικό ζυγό.  Ο Παντελής δεν θα συμφωνούσε με τους πολιτικούς να γίνεται παζάρι το εθνικό μας θέμα. Η δική μου άποψη είναι η ίδια με αυτή που θα είχε και ο αδελφός μου και αυτοί που είναι γνήσιοι πατριώτες, χωρίς προσωπικά συμφέροντα, αλλά και οι πραγματικοί Έλληνες αυτού του τόπου που απέμειναν στο νησί, την απελευθέρωση.


Ευχαριστούμε κ. Κώστα για τη συνέντευξη και για το χρόνο που μας χαρίσατε!
Εγώ σας ευχαριστώ που συνεχίζετε και τιμάτε με το σωστό τρόπο τους ήρωες μας και που κρατάτε την φλόγα της ελπίδας και δείχνετε τον σωστό δρόμο  για την Ελευθερία της Κύπρου μας.  Ο Παντελής και ο κάθε ήρωας που σας βλέπει να ξέρετε ότι νιώθει περήφανος για αυτήν την μικρή ποσότητα νέων που συνεχίζουν να αγωνίζονται για το ιερό έργο, για το οποίο θυσίασαν τη ζωή τους, το να παραμείνει η Κύπρος Ελληνική, όσο κι αν θέλουν κάποιοι να την αφελληνίσουν.  Να κρατάτε τη σημαία του αγώνα ψηλά παιδιά μου!





*Εκ μέρους όλων, ευχαριστούμε θερμά το μέλος της κίνησής μας,
Έλενα Καλυφόμματου για το υλικό και τη συνέντευξη.

Με Πίστη στο Θεό και στην Πατρίδα
ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΩΝ ΝΕΩΝ